Καθαριότητα και ρεκτιφιέ!

Δυο πολύ καλές δουλίτσες που θα πρεπε να κάνετε μια φορά το χρόνο, που δεν έχετε και τίποτε άλλο να κάνετε, εδώ που τα λέμε, είναι οι εξής: Καθαριότητα και ρεκτιφιέ! Δεν εννοώ να βάλετε το φακιόλι και να βαλθείτε να πλύνετε τα χαλιά, να κατεβάσετε κουρτίνες και να τρίψετε τα ασημικά. Ούτε να πάτε το αυτοκίνητο στο μάστορα. Για το αρδευτικό δίκτυο λέω, βρε κουτά!

Ας ασχοληθούμε με το δίκτυο στάγδην άρδευσης, που δε χρειάζεται να είμαστε τεχνικοί για να το συντηρήσουμε. Λογικά, το νερό με το οποίο ποτίζετε είναι καθαρό. Αν δεν είναι, τότε καλό είναι να καθαρίσετε το δίκτυο σωλήνων. Βγάλτε τα διόθφαλμα από τις άκρες των σταλακτηφόρων σωλήνων (διόφθαλμο είναι εκείνο το μπιρμπιλόνι στο τέλος του σωλήνα με τα δύο δαχτυλίδια) και ξεδιπλώστε το κομματάκι του σωλήνα σε εκείνο το σημείο. Ανοίξτε την παροχή νερού και αφήστε το να τρέξει για 2 λεπτάκια. Αν από την αρχή τρέξει καθαρό και όχι λασπωμένο, τότε ίσως να μη χρειάζεται να συνεχίσετε την ίδια διαδικασία και σε άλλους σταλακτηφόρους σωλήνες. Αν όμως τρέξει στην αρχή καφέ ολέ και αργότερα καθαρό, τότε... υπομονή. Θα πρέπει να κάνετε το ίδιο σε όλα τα παρτέρια σας. Έτσι βέβαια, βρίσκετε δικαιολογία για να μην κάνετε τη φασίνα στο σπίτι που λέγαμε νωρίτερα. Στον κήπο, λοιπόν, κορίτσια!

Μία ακόμη δουλίτσα (που θα σας απαλλάξει και από το τίναγμα των χαλιών) είναι ο έλεγχος των σταλακτών. Αυτό θα το κάνετε μόνο αν έχετε καρφωτούς σταλάκτες από όπου στάζει το νερό (πράσινοι, κόκκινοι, μωβ κτλ). Αν ο σωλήνας σας έχει τρύπες πάνω του και δεν υπάρχουν έξτρα καρφωμένοι σταλάκτες, γρήγορα σπίτι!

Ανοίξτε το πότισμα και ελέγξτε αν στάζουν κανονικά όλοι οι σταλάκτες. Αν π.χ. τρέχουν περισσότερο νερό από το κανονικό, πιτσιλούν ψηλά και μακριά ή δε στάζουν καθόλου, σημαίνει ότι είναι βουλωμένοι. Αν τον ξεβιδώσετε, θα δείτε μέσα ένα λιλιπούτειο λαβύρινθο. Αν αυτός έχει σφινωμένα πάνω του πετραδάκια ή χώμα, ξεπλύντε τον στη βρύση με άφθονο νερό. Επίσης, ξεπλύντε την τρυπούλα του σταλάκτη η οποία μπορεί να έχει γεμίσει λάσπη, πετραδάκια, άλατα κτλ. Ξαναβιδώστε και ελέγξτε αν διορθώθηκε το πρόβλημα. Αν όχι, ξεκαρφώστε το σταλάκτη από το σωλήνα, και καρφώστε έναν ολοκαίνουριο, φρέσκο, καθαρό. Είναι πολύ φτηνοί, αγοράστε να έχετε μερικούς.

Αυτά με το πότισμα. Για τα ασημικά τώρα: παίρνουμε ένα σωληνάριο οδοντόκρεμα και ένα πανάκι...

Τζάμπα όλα!

Έχεις ένα μικρό παρτεράκι αδειανό και βαρέθηκες να το βλέπεις με σκέτο χώμα; Θες να το αξιοποιήσεις, αλλά χωρίς να ξοδέψεις πολλά; Θες να το πρασινίσεις σε λίγο χρόνο, με λίγο κόπο και ακόμη πιο λίγο χρήμα; Έχεις μία μεγάλη επιφάνεια που μένει αναξιοποίητη, αλλά δε θες να ξοδεύεσαι με χλοοτάπητες και ποτίσματα; Εδώ είναι το παπί για να δώσει λύση στο πρόβλημά σου. Θα σου προτείνω φυτά που μπορείς να κόψεις από τον κήπο κάποιου φίλου σου και πιάνουν αμέσως! Αλλά και αν τα αγοράσεις, είναι φτηνά και δε χρειάζεσαι πολλές ρίζες.

Η Βίνκα (Vinca major, Vinca minor, Vinca major 'Variegata') είναι ένα καταπληκτικό εδαφοκαλυπτικό φυτό. Η V. major έχει μεγάλα φύλλα, η V.minor μικρότερα και η 'Variegata' έχει το αγαπημένο σου κίτρινο φινίρισμα. Τη φυτεύεις εδώ, και σε λίγες μέρες έχει φτάσει παρά κεί! Τρέχει βολίδα! Για ένα μικρό παρτέρι περίπου 2Χ2, πάρε 2-3 ρίζες μόνο και φύτεψέ τις σε απόσταση μισού μέτρου. Είναι καταπληκτικό το πόσο γρήγορα θα δεις τη βίνκα να εξαπλώνεται σε όλο το παρτέρι. Θα μεγαλώνουν οι βλαστοί της και σε διάφορα σημεία θα ριζώνουν. Έτσι, ενώ αρχικά εσύ φύτεψες 2-3 ρίζες, μετά από λίγο καιρό θα έχεις πάρα πολλές! Και το παρτέρι σου καταπράσινο! Τέλη χειμώνα θα σου δώσει μπλε λουλουδάκια που θα τα κρατήσει για πολύ καιρό. Ain't it f***ing amazing?!
Προσοχή χρειάζεται, αν την φυτέψεις δίπλα σε άλλα φυτά ή κοντά σε γκαζόν. Εφαρμόζει επεκτατική πολιτική, όπως προείπα, και αν δε της κόψεις τη φόρα (κλαδεύοντας τους ακριανούς βλαστούς) θα ενοχλεί τα γειτονικά φυτά. Η βίνκα διψάει πολύ το καλοκαίρι, θέλει καθημερινό πότισμα από λιγο. Αν την αφήσεις απότιστη μέσα στη ζέστη, θα μαραζώσει...κλαψ λυγμ...

 

Το Μπούζι - μπρρρρ (Carpobrotus sp.) σίγουρα το έχεις συναντήσει σε όλη την Ελλάδα και ιδιαίτερα σε παραθαλάσσιες περιοχές και στα νησιά. Και δεν είναι ένα, είναι πολλά. Πολλά είναι τα είδη που υπάρχουν με αυτό το όνομα και διαφέρουν τόσο στα φύλλα όσο και στα άνθη. Στο σημερινό μάθημα θα μιλήσουμε για το χοντρό μπούζι, αυτό εκεί κάτω, στη φωτογραφία (σκρολ ντάουν). Μπορείς να κόψεις ένα κοτσανάκι και όπου το φυτέψεις θα πιάσει αμέσως! Μαγικό; Άρα, κόψε από κάποια παραλία πολλά κοτσανάκια (παραπάνω από 15εκ. δε χρειάζεται) και φυτέψέ τα στο αδειανό σου παρτέρι. Χωρίς καθόλου φροντίδα και λίγο πότισμα, το παρτέρι σου καλυφθεί από το παχύφυτο αυτό. Την άνοιξη και όλο το καλοκαίρι θα σε αφήσει άφωνο με τα μεγάλα ροζ ή κίτρινα λουλούδια του! Και όλα αυτά τζάμπα! Πωλείται και σε φυτώρια, αλλά σα το τζάμπα δεν έχει!

Η Απτένια (Aptenia cordifolia) είναι αυτό το φυτό που έχει η μισή Ελλάδα στο μπαλκόνι σε κάποια ζαρντινιέρα, ξεχασμένο από τη δεκαετία του '80, και δε ξέρει πώς το λένε. Και κάθε φορά λέει ο ένας στον άλλο: "Να σου δώσω από εκείνο το φυτό που έχω, πιάνει εύκολα. Αυτό μωρέ, μπροστά στην μπαλκονόπορτα της κουζίνας". Η απτένια είναι και αυτή παχύφυτο σα το μπούζι, αλλά έχει πιο ντελικάτα φυλλαράκια και μικρά ροζ ή μωβ ανθάκια. Απλώνεται με μεγάλη ευκολία και όταν ανθίζει είναι σκέτη γλύκα! Try it!

Τι να φυτέψω, τι να φυτέψω...

Όταν όλοι οι άλλοι κοιμούνται ύπνο βαθύ, zzzzzzzzzz....., και ονειρεύονται όνειρα γλυκά μέσα στον κρύο χειμώνα, υπάρχουν κάποιοι που θα ξυπνήσουν και θα δώσουν άλλο αέρα ζωντάνιας στον κήπο σου. Ποιοι είναι όλοι αυτοί; Ζουν ανάμεσά μας...

Φυτέψτε θάμνους και θαμνάκια που θα ανθίσουν πιο νωρίς από τα άλλα φυτά σας, δηλ. τέλος χειμώνα - αρχές άνοιξης. Πάρτε τσαπάκια και φτυαράκια και πάμε:

Τσιντόνια (Chaenomeles japonica - έτσι για να μιλάμε επιστημονικά): Η τρισχαριτωμένη τσιντόνια θα έχει το χειμώνα γυμνά κλαδιά και μετά τα πολλά κρύα πριν βγάλει καν φύλλα, τσουπ, θα σκάσουν μύτη σομόν, ροζ, άσπρα και πορτοκαλί λουλουδάκια. Τα λελούδια θα παραμείνουν πάνω στο θάμνο από τον Ιανουάριο μέχρι και Απρίλιο. Στο μεταξύ θα έχουν βγει και τα φύλλα.  Προσοχή στη φύτευση, ύπουλα αγκάθια παραμονεύουν... Φυτέψτε την μοναχή της ή με παρεούλα. Μη τις στριμώξετε ανάμεσα σε άλλους θάμνους, θα φουντώσουν προς πάσα κατεύθυνση και θα μεγαλώσουν αρκετούτσικα σε ύψος (θα φτάσει ίσαμε τα 2 μέτρα αν την αγαπάτε). Να σου και μια φωτογραφία της.

Φορσύθια (Forsythia sp.): Σα την προηγούμενη φιλενάδα μας, θα ανθίσει πρώτα και μετά θα βγάλει φύλλα. Τα λουλουδάκια είναι κίτρινα, θα βγουν στο τέλος του χειμώνα και θα κρατήσουν για αρκετές εβδομάδες. Ο θάμνος αυτός είναι ορθόκλαδος, δηλ. φουντώνει μεν δεξιά και αριστερά, αλλά τα κλαδιά του αναπτύσσονται κατά κύριο λόγο προς τα πάνω. Λίγο πριν ανθίσει, μπορείτε να κόψετε μερικά κλαδάκια της και να τα βάλετε σε ένα βάζο με νερό πάνω στο σεμεδάκι στην τραπεζαρία στο σαλόνι.

Βερονίκη και Βερονίκη πανασέ (Hebe X franciscana και Hebe X franciscana 'Variegata'): Η πρώτη είναι με πράσινα φύλλα (πάνω) και η δεύτερη (κάτω) με πράσινα φύλλα με κίτρινο φινίρισμα (ποπο, μα τι είπα ο στυλίστας!). Και οι δύο ανθίζουν νωρίς , δηλ. τέλη χειμώνα, και μένουν ανθισμένες για πολύυυυυ καιρό, μέχρι και μετά το καλοκαίρι, οι χρυσές μου. Λουλουδάκια μωβ, ροζ και άσπρα. Μεγαλώνει και φουντώνει και γίνεται πολύ ωραίος θάμνος μέσα στο παρτέρι σου. Plant it and you will remember me.

 

 Παράπονο πάντως δεν έχεις, σε ένα ποστ σε γέμισα με ένα κάρο χρώματα! Ροζ, κίτρινα, πράσινα, μωβ!

 

Νοέμβριος: Και τώρα τι κάνουμε;

Πάνε τα τριήμερα και οι παρελάσεις, αλλάζει ο καιρός, κιτρινίζουν τα φύλλα στα δέντρα, πέφτουν, το φθινόπωρο κάνει αισθητή την παρουσία του, ένα κρύο αεράκι μου μπερδεύει τα μαλλιά...μα τι λέω;;; Ώρα για δουλειά.

• Λογικά δεν κάνει ζέστη στην περιοχή που μένετε, άρα φτάνει πια με το πότισμα. Πότισε μια φορά τη βδομάδα ή όταν χρειαστεί να κάνετε λίπανση. Εννοείται, ότι αν βρέχει, ξεχνάμε και αυτή τη μοναδική φορά την εβδομάδα. Καλό είναι όταν ποτίσουμε να το κάνουμε το πρωί (από τώρα και μέχρι το Μάρτιο), για να μη μένει το κρύο νερό όλη τη νύχτα στο χώμα.
• Κάνουμε τον κόπο να μαζεύουμε με μία χτένα τα πεσμένα φύλλα από τους χλοοτάπητες, γιατί εκεί που θα πέσουν αν μείνουν καιρό θα τον κιτρινίσουν.
• Γενικά, καλό είναι να μαζεύουμε από παντού τα πεσμένα φύλλα (καλά, δεν εννοώ και από τους δρόμους) και να τα ρίχνουμε μέσα στους λάκκους των δέντρων και των θάμνων. Αν και μας φαίνεται περίεργο θα κρατήσουν έστω και λίγο ζεστούτσικες τις ρίζες, τώρα που θα πέσουν οι θερμοκρασίες. Χώρια οι θρεπτικές ουσίες που θα πάρει το φυτό από τα φύλλα που θα "λιώνουν" σιγά σιγά.
• Και μια που είπα λάκκους: παίρνουμε ένα τσαπάκι και φροντίζουμε τους λάκκους και τους καθαρίζουμε από ζιζάνια. Γλυτώνουμε ακόμη περισσότερο από το πότισμα, αφού σε ένα καλό λάκκο συγκρατείται εύκολα το νερό της βροχής.
• Τα χρυσάνθεμα που φύτεψες πριν ένα μήνα, σίγουρα έχουν ανθίσει. Κόψε τα ξερά άνθη τους για να βγάλουν καινούρια και να μη δείχνουν άσχημα. Το ίδιο ισχύει για όλα τα λουλούδια που έχεις στον κήπο σου ή στο μπαλκόνι σου. Όσο πιο συχνά καθαρίζεις τα ξερά άνθη, τόσο πιο πολύ θα ανθίζει το φυτό! Το χρυσό μου!
  
• Συνέχισε να κάνεις φυτεύσεις και μεταφυτεύσεις.
• Μη βιαστείς να κλαδέψεις. Περίμενε... Ο χειμώνας δεν είναι μακρυά.
  

Κάμπιες και σαλιγκάρια: δυο πονεμένες ιστορίες

Είμαι σίγουρη ότι σε ταλαιπωρούν αυτά τα δύο ζωντανά της φύσης. Στο μπαλκόνι σου σχεδόν σίγουρα έχεις κάμπιες. Τρώνε τα φύλλα και τα γεμίζουν τρύπες. Αν δεν έχεις, μην κάθεσαι και με κοιτάς. Πάνε να παίξεις ένα τζόκερ. Αν έχεις όμως...

Το πιο σίγουρο από όλα είναι να πάρεις ένα μανταλάκι (αυτό που κρεμάς την μπουγάδα!) και να κάνεις περιπολία πάνω από τα φυτά. Μόλις εντοπίσεις μία κάμπια, την γραπώνεις και την εξολοθρεύεις. Αλλά κάτι τέτοια τα κάνεις μόνο αν έχεις πέντε γλάστρες, ή αν είσαι η ψυχοπαθής παπίτσα που έχει προσωπική κόντρα με τις κάμπιες και εξετάζει μία μία τις γλάστρες για να εντοπίσει τον ένοχο. Μία άλλη εύκολη λύση, αν δε θες να ξημεροβραδιάζεσαι στο μπαλκόνι είναι η εξής: παίρνεις έναν άδειο ψεκαστήρα, τον γεμίζεις σχεδόν μέχρι πάνω με νερό, ρίχνεις λίγο σαπούνι ή απορρυπαντικό πιάτων και στάζεις λίγο οινόπνευμα. Ανακινήστε καλά πριν από κάθε χρήση! Ψεκάζεις τα φυτά και επειδή στην ουσία πρέπει να πετύχεις τις κάμπιες, ψέκασε εκεί που βλέπεις μασουλημένα φύλλα και γύρω τους μικρές μαύρες βρωμίτσες.

Αν έχεις σαλιγκάρια στον κήπο σου (στο μπαλκόνι πολύ σπάνιο) και δε θες να τα κάνεις χοχλιούς μπουρμπουριστούς, κάνε το εξής: βάλε 2-3 κυπελάκια στον κήπο σου με μπύρα. Είναι η καλύτερη παγίδα για τα σαλιγκάρια!

Για κάμπιες και σαλιγκάρια, υπάρχουν βεβαίως χημικά φυτοφάρμακα πολύ δραστικά, αλλά η παπίτσα από ένα βλογ δε μπορεί να σε προτρέψει να χρησιμοποιήσεις κάποιο από αυτά, γιατί γίνονται ιδιαίτερα επικίνδυνα για σένα και τον κήπο σου αν δε χρησιμοποιηθούν σωστά. Τζίζ, κακό! Για κάποια άλλη ασθένεια που σου παρουσίασαν τα φυτά σου ή για ότι άλλο σε απασχολεί (δεν κάνουμε επαναφορά αγαπημένων προσώπων και πρόβλεψη μέλλοντος) μπορείς να στείλεις mail με κάποια φωτογραφία του φυτού που αργοπεθαίνει και να σου δώσουμε τα φώτα μας.

Τι είδε η παπίτσα και κουφάθηκε 1

Βρε άνθρωπε, αν δεν ξέρεις πώς να κλαδέψεις, μη το κάνεις μόνος σου! Φώναξε έναν άνθρωπο πιο σχετικό από σένα, το παπί για παράδειγμα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση κάποιος προκομμένος αποφάσισε ότι μετά από δώδεκα χρόνια έπρεπε να κλαδέψει τα θαμνάκια της πολυκατοικίας του, γιατί λίγο ακόμη και θα έφταναν στον 3ο όροφο. Τα κλάδεψε (και καλά) ασύμμετρα, χωρίς κλαδευτήρι μάλλον (πολλά κλαδιά είναι σα σκωροφαγωμένα) και γενικά χωρίς καμία λογική (και ευαισθησία). Την αγγελική νάνα την πετσόκοψε στα πλάγια και την πικροδάφνη την κούρεψε μόνο στο μπροστινό μέρος της και άφησε μερικά γυμνά κλαδιά να χάσκουν στο άπειρο. Το μόνο που κατάφερε είναι ένα άσχημο αισθητικό αποτέλεσμα. Συν τοις άλλοις, ό,τι ρημαδοκλάδεψε πήγε και το παράτησε παραδίπλα στη μέση του δρόμου, μη του πέσει και η μέση και τα πάει μέχρι τον κάδο. Βρε για δες κάτι ανθρώποι...

Κήποι του κόσμου: Στουτγάρδη

(Το τοστ αυτό είναι εξαιρετικά αφιερωμένο στη Runz που μαζί μάθαμε απ' έξω όλες τις πωλήτριες και τι έχει το κάθε ράφι στα μαγαζιά της Στουτγάρδης.)

Αν βγεις μια βόλτα παραέξω και ταξιδέψεις σε άλλες μεγαλου-πόλεις του πλανήτη γη, θα βρεις κήπους, παρτέρια, δέντρα, δεντροστοιχίες και άλλες τέτοιες ομορφιές. Πάμε στη Γερμανία μια βόλτα, να δούμε χειμωνιάτικους κήπους μέσα στο κέντρο της πόλης της Στουτγάρδης. Πάρε ένα σαντουίτς με βουρστ στο χέρι να τρως και περπάτα.Τσομπ τσομπ...

Πάρε το τρένο (πάντα!) και κατέβα στάση Hauptbahnhof. Βγες στην επιφάνεια και δες την Königstraße να απλώνεται μπροστά σου. Φίλη αναγνώστρια θέλω να φανείς δυνατή: προσπάθησε να μην τα αγοράσεις όλα. Δέκα φούστες, δύο παλτό, εφτά τζίν και σαρανταδώδεκα μπλούζες είναι αρκετές για να πληρώσεις υπέρβαρο στο αεροπλάνο. Και αν πας στις εκπτώσεις θα ξετρελαθείς με κάτι 70% off. Ο πεζόδρομος αυτός είναι πραγματικά η χαρά του σόπινγκ, και στο λέει η παπίτσα που δεν ξετρελαίνεται κιόλας να ψωνίζει. Αλλά τι μας νοιάζουν αυτά, εμείς εδώ για κήπους μιλάμε...

Πρόκειται για έναν από τους πιο όμορφους πεζοδρόμους που έχει δει το παπί ποτέ και στη μέση του έχει δύο δεντροστοιχίες από πλατάνια. Το χειμώνα τα πετυχαίνεις πάντα χωρίς φύλλα φυσικά και κοντοκουρεμένα, ώστε την άνοιξη να δώσουν φρέσκο πλούσιο φύλλωμα.



Αν κουράστηκες από το περπάτημα, κάτσε στα πρωτότυπα σιδερένα καρεκλάκια  γύρω από τα δέντρα. Ρε τι σκέφτηκε ο Γερμανός... Το φαγες το βουρστ;

Και αν πρόσεξες, τα δέντρα είναι φυτεμένα σε αρκετό χώρο και δε σπάζουν τα πεζοδρόμια με τις ρίζες τους, γίνεται κατά κόρον στο χωριό σου στο Ελλάδα. Και ο λάκκος τους καλύπτεται με σχάρα για να περνάει το νεράκι (ή το χιονάκι) και όχι κάποιο σκουπιδάκι, αλλά και να μη ποδοπατιέται από τον κόσμο.

Μη φοβηθείς, στρίψε στη γωνία και βγες από πίσω στο Schlossgarten. Πολύ όμορφος, πάντα πολύχρωμος κήπος. Εκεί στήνουν κάθε Χριστούγεννα το Weihnachtsmarkt, όπου κάνεις βόλτα, χλαπακιάζεις βουρστ, χαρίζεις αγαπησιάρικα Lebkuchen στο αμόρε και ζεσταίνεις το κοκκαλάκι σου πίνοντας Gluhwein.

Για δες, τα παρτέρια τα τιγκάρουν το χειμώνα με τουλίπες, πανσέδες, πρίμουλες, βολβούς, όλα ανακατεμένα τουρλού τουρλού! Δεν είναι μονότονο, γιατί έχει λουλούδια με διαφορετικό ύψος, χρώμα και υφή. Κάντο και εσύ στο δικό σου παρτέρι! Δεν είναι δύσκολο και θα λες ότι το ξεπατίκωσες από τους κήπους της Στουτγάρδης! Τςςςςς!

Προχώρα λίγο παρακάτω και θα βρεις γκαζονάκι και παρτεράκια και πελώρια δέντρα και συντριβάνια και πάρε και κανά μπρέτσελ μαζί σου, γιατί η βόλτα θα είναι μεγάλη και η κοιλιά θα γουργουρίζει! Και δε θα μπορώ να σε στείλω νηστικό, φίλε αναγνώστη, και στο βοτανικό κήπο της Στουτγάρδης (σε άλλο ποστ).